ticakyra.reismee.nl

Afscheid nemen in Heredia en beginnen aan de reis!

Op het moment van schrijven van deze blog, lig ik heerlijk in een hangmat in Santa Elena in de buurt van Monteverde. Mijn goede vriendin en reismaatje voor de komende maand Emilie is vanochtend vertrokken op een canopy tour en ik heb even de tijd om een nieuwe blog te schrijven! 

De pesto pasta die ik voor het gezin had gekookt, was een groot succes! Ze vonden het allemaal erg lekker en María heeft het recept overgenomen en al 3 verschillende potjes pesto gekocht om het zelf ook een keer te maken. Ik legde ze haar dat het helemaal geen ingewikkeld recept is en dat eigenlijk vooral studenten in Nederland dit eten, maar ze was alsnog onder de indruk haha. 

Zondag 4 maart ging ik met María en Juan Carlos naar Jacó om te chillen op het strand. Ik vertelde ze dat mijn vader een kennis had in Jacó met een hotel en dat ik misschien nog even langs wilde gaan. Dat vonden ze prima dus ik belde naar Victor en we mochten meteen langskomen! We kregen zelfs een super lekker ontbijtje aangeboden, echt mega lief! Ook hebben we tot de middag nog even aan het zwembad van het hotel gerelaxt voordat we naar het strand vertrokken. Dit was echt helemaal super! Nogmaals bedankt, Victor! Ook mijn gastmoeder en -broer vonden het echt helemaal top! Maar ook later op het strand hebben we het heerlijk gehad. De zee was behoorlijk ruig, maar dat mocht de pret niet drukken. We hebben heerlijk gekletst over van alles en nog wat en lekker bijgebruind in de zon. Het was eigenlijk echt de perfecte zonnige dag! 

Afgelopen maandag begon mijn laatste week als vrijwilligster bij Casa de Paz in Alajuela. Ik had inmiddels me mijn bazin overlegd dat ik donderdag al mijn laatste dag zou werken zodat ik vrijdags al met Emilie op pad kon gaan (zij kwam donderdagochtend al aan). Ik gaf echter woensdags al mijn laatste ‘echte’ les want donderdags zouden we film gaan kijken! Ook had ik een kleinigheidje gekocht voor de 9 meiden uit mijn klas: een kettinkje met 3 kleine hartjes er aan. De meiden waren hier echt meeeeega blij mee. Echt super leuk om te zien! De meiden vonden het ook erg jammer dat ik wegging: 2 moesten zelfs huilen toen ik afscheid van ze nam. Nadat ik foto’s met hen en met mijn collegaatje Janke had gemaakt, kreeg ik van hen ook nog een hele lieve zelfgemaakte kaart met Engelse tekstjes er op! Super leuk!   

Ik bleef die donderdag niet lunchen op werk, want ik zou Emilie meenemen naar een plekje waar ze super lekkere ‘arroz con pollo’ hadden. We kregen echt een mega grote portie maar het was zo lekker, dat we bijna alles hebben opgegeten. Daarna zouden we een pedicure laten doen bij de salon waar ik al 2x eerder was geweest. Echter bleek dat de nagelstyliste afwezig was en dat de afspraak dus helaas niet door kon gaan. Uiteindelijk zijn we naar een andere salon gegaan en hebben we daar onze nagels laten lakken. Wel iets minder mooi, maar nog steeds wel verzorgd! 

María had Emilie afgelopen donderdagavond ook uitgenodigd voor het avondeten, dus dat was super gezellig. Ze kookte vegetarische cannelloni me spinazie en ook dit was heerlijk! Emilie had nog kaas en dropjes meegenomen uit Nederland voor María op haar verzoek aan mij en daar was ze echt super blij mee haha!   Donderdagavond was mijn laatste avond, maar de familie weigerde donderdagavond en vrijdagochtend afscheid van me te nemen omdat ze weten dat ik 20 maart nog een nachtje in Heredia zal slapen voordat we naar Cuba vertrekken. Ik moet hoe dan ook nog even langskomen dus ik heb officieel nog geen afscheid genomen haha!

Afgelopen vrijdag vertrokken Emilie en ik met de bus van San José naar La Fortuna. We vetrokken ‘s ochtends rond half 8 en waren uiteindelijk tegen 13:30 uur in het hostel waar we 2 nachtjes zouden slapen. We moesten tot 15 uur wachten totdat onze ‘kamer’ (tipitent) klaar was, maar dat was niet erg want zo hadden we de tijd om een planning te maken voor onze tijd in La Fortuna. We besloten vrijdag tegen 16:00 uur naar de Baldi hotsprings te gaan en boekten in het hotel voor de volgende dag een tour waarmee we in de namiddag gingen hiken rondom de Arenal Observatory lodge en daarna nog naar de natuurlijke hotspring bij de rivier Tabacon zouden gaan. Omdat we deze tour hadden geboekt, kregen we in de ochtend op zaterdag ook nog gratis vervoer naar de La Fortuna waterval. Alle activiteiten die we in La Fortuna hebben ondernomen, waren echt top! 

De Baldi hotsprings zijn echt een aanrader en het diner daar was ook heerlijk. We hebben eerlijk tot 21 uur daar gerelaxt. Voor de La Fortuna waterval stonden we op tijd op, zodat we genoeg tijd hadden om het te combineren met de tour. De waterval was echt prachtig! We moesten er wel 500 traptreden voor naar beneden (en naar boven!) maar dat was het echt waard!   Wel was het goed dat we vroeg waren gegaan, want toen we de klom naar boven begonnen kwamen er steeds meer mensen aan terwijl het eerst echt lekker rustig was. Het is trouwens in Costa Rica zo dat locals een andere toegangsprijs betalen dan buitenlanders wanneer je een nationaal park of iets in die trend wil bezoeken. Meestal is het verschil in prijs de helft! Daarom had mijn bazin van vrijwilligerswerk een brief voor mij uitgetypt waarin staat dat ik vrijwilliger ben en dus Costa Ricaanse mensen heb geholpen zonder enige vergoeding en of ze me daarom willen binnenlaten tegen de locale prijs. Ik heb het alleen nog kunnen gebruiken bij de la Fortuna waterval, maar daar kon ik dus uiteindelijk tegen locaal tarief naar binnen! Echt super fijn.   Scheelde toch weer ongeveer €6. 

Na de waterval hadden we nog ruim de tijd om lekker te lunchen dus Emilie en ik deelden een pizza in een restaurant vlakbij ons hostel. Daarna maakten we ons klaar voor de tour! Helaas heeft het de hele tour geregend, maar alsnog was het gelaagd. We hebben een ‘red-eyed frog’ gespot en nog een andere waterval bezocht. Het was alleen helaas te mistig om de vulkaan goed te kunnen zien. De ‘natuurlijke hotspring’ die we rond een uur of 18 gingen bezoeken was een behoorlijk avontuur. Dit is namelijk gewoon een rivier pal naast een drukke weg en er zijn dus verder ook geen faciliteiten aanwezig. We moesten dus vanuit het busje met zijn allen in onze zwemkleding over de weg naar de rivier lopen in het donker onder begeleiding van slechts enkele zaklampen. Eenmaal aangekomen bij de door de vulkaan verhitte rivier was het wel echt een top ervaring! Daar zaten we dan, in een rivier verhit door vulkaanwarmte ergens in the middle of nowhere in Costa Rica! Het was een ervaring die we niet snel zullen vergeten, daar ben ik zeker van. Wel was het na de hotspring onhandig omdat we allemaal nat waren en nog terug moesten naar onze hotels. We zaten dus gezellig met zijn allen in het busje met enkel een handdoek omgeslagen. Gelukkig konden we in het hotel meteen onder de douche springen! Alleen omdat we in een tipi-tent sliepen, hebben we helaas onze bikini, handdoek en natte kleding niet meer droog gekregen voordat we gisterochtend naar Monteverde vertrokken. 

Rond kwart over 8 stond er een busje op ons te wachten dat ons naar Lake Arenal zou brengen en vanaf daar zouden we het meer met de boot oversteken en dan verder rijden naar Monteverde. Dit was echt helemaal super geregeld! Als je met de bus moet gaan, doe je er namelijk 7 uur over. Onze lieve airbnb host van in Monteverde had dit allemaal voor ons geregeld!

Ook konden we bij haar tourtjes boeken voor ons verdere verblijf hier in Monteverde. Zo zijn we gisteravond op een ‘nightwalk’ geweest om wilde nachtdieren te spotten en is Emilie op dit moment aan het ziplinen door de cloudforest van Monteverde! En vanmiddag gaan we op hanging bridges tour door het nationale park. Het is dus allemaal echt top geregeld! Onze airbnb is echt fantastisch, de kamer is lekker ruim en gisteren toen we aankwamen heeft Johanna meteen onze (nog natte) was gedaan. Zonder hiervoor een vergoeding te willen! Zo lief!   Ook heeft ze vanochtend een heerlijk ontbijtje voor me gemaakt nadat Emilie om 7:30 vertrokken was voor het ziplinen. En dat terwijl we echt heel weinig betalen voor ons verblijf, dus het is echt super. Ook spreekt Johanna zowel Engels als Spaans, dus ik kan lekker mijn Spaans oefenen maar Emilie kan ook met haar praten haha! 

Helaas hebben we nog maar 1 nachtje hier en gaan we morgen alweer door naar Manuel Antonio en vertrekken we 16 maart naar Puerto Viejo. Beide reizen duren redelijk lang, maar dan heb je ook wat! Op 21 maart, nadat we nog een nachtje in Heredia hebben geslapen, vliegen we naar Cuba! Ook hier heb ik erg veel zin in! Mocht iemand van jullie nog tips hebben, dan hoor ik ze graag!   

Hasta luego!

Kyra 


Reacties

Reacties

Sanne

Eej Kyra,

Wat een leuke reis zeg!! Ik ben nu alleen superbenieuwd naar de foto’s! Het klinkt allemaal als toplocaties waar je bent.
Heel veel plezier met de hangingbridges!! Dat lijkt mij ook spannend om te doen. Maar je bent er maar 1 keer dus zoveel mogelijk doen!!

Groetjes Sanne (en natuurlijk ook van Collin)

Wilma

Lieve Kyra,
Wat weer fantastisch! Zoveel moois om je heen. En wat heb je een super gastgezin gehad. Helemaal top dat je daar naar terug gegaan bent!Wauw, in het donker in de warme rivier... echt wel spannend.
Nog super veel plezier met je vriendin Emilie
Groetjes van Wilma

Lieke, Lia, Elle - team VW

Hoi Kyra, Wat fijn dat je zo'n mooie laatste dagen hebt gehad op het project! Leuk ook dat je je host mom een nieuw recept hebt kunnen leren :) Heel wat gezien en gedaan weer zo lezen: super tof! Veel plezier nog de komende tijd.

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active